( مىگويد ) بار پروردگارا ما را در مورد گناهانى كه به ما نسبت مىدهند مؤاخذه مفرما ! و نسبت به نيكىهائى كه در باره ما گمان مىبرند ما را از آن برتر قرار ده ! و گناهانى را كه نمىدانند بيامرز ! از نشانه‌هاى آنان اين است : در دين نيرومند ، نرمخو و دور انديش ، با ايمانى مملو از يقين ، حريص در كسب دانش ، و داراى علم توام با حلم ، ميانه‌رو در حال غنا ، در عبادت خاشع ، در عين تهيدستى آراسته ، در شدائد بردبار ، طالب حلال ، در راه هدايت با نشاط ، از طمع دور ، اعمال نيك را انجام مىدهد اما بازهم ترسان است ، روز را شام مىسازد و همش سپاسگزارى است ، شب را به روز مىآورد و تمام فكرش ياد خدا است ، مىخوابد اما ترسان است و بر مىخيزد شادمان است ترس او از غفلت و شادمانى او به خاطر فضل و رحمتى است كه به او رسيده ، هرگاه نفس او در انجام وظائفى كه خوش ندارد سركشى كند او هم از آنچه دوست دارد محرومش مىسازد . روشنى چشمش در چيزى است كه زوال در آن راه ندارد ، و بى علاقه‌گى و زهدش در چيزى است كه باقى نمىماند ، علم و حلم را به هم آميخته و گفتار را با كردار هم آهنگ ساخته ، آرزويش را نزديك مىبينى ، لغزشش را كم ، قلبش را خاشع ، نفسش را قانع ، خوراكش را اندك ، امورش را آسان ، دينش را محفوظ ، شهوتش را مرده و خشمش را فرو خورده است همگان به خيرش اميدوار ، و از شرش در امانند ، اگر در ميان غافلان باشد جزو ذاكران محسوب مىگردد ، و اگر در ميان ذاكران باشد جزو غافلان محسوب نمىشود . ستمكار ( پشيمان ) را مىبخشد ، و به آنكه محرومش ساخته عطا مىكند ، با آن كس كه پيوندش را قطع كرده مىپيوندد ، از گفتار زشت و ناسزا بر كنار است ، گفته‌هايش نرم ، بديهايش پنهان ، و نيكيهايش آشكار است .